سه شنبه، ۱۸ مرداد ۱۴۰۱ | 
Monday, 8 August 2022 | 
• برای دسترسی به بایگانی سايت قدیمی فلُّ سَفَه اينجا کليک کنيد.
• برای دسترسی به بایگانی روزانه بخش روزنامه اينجا کليک کنيد.
• برای دسترسی به بایگانی زمانی بخش روزنامه اينجا کليک کنيد.
• برای دسترسی به نسخه RSS بخش روزنامه اينجا کليک کنيد.

موضوع:    
اول<۱۲۳۴

۵

۶۷۸۹۱۰>آخر

: صفحه


شماره: ۵۸۹
درج: جمعه، ۶ خرداد ۱۴۰۱ | ۱:۲۱ ب ظ
آخرين ويرايش: جمعه، ۶ خرداد ۱۴۰۱ | ۱:۲۴ ب ظ
نويسنده: محمد سعید حنایی کاشانی

  • دست‌ها روی شهر

 سینمای ایتالیا یکی از درخشان‌ترین و ماندگارترین دوران‌های خود را پس از جنگ جهانی دوم آغاز کرد و با روی آوردن به مضامین سیاسی و اجتماعی رسالت خود را در بهبود وضع اجتماعی و سیاسی به خوبی انجام داد. این سینما نه تنها به وظیفهٔ اجتماعی و شهروندی خود به‌خوبی عمل کرد، بلکه سبک و مکتب هنری والایی در فیلمسازی پدید آورد که به «نئورئالیسم» یا «نوواقع گرایی» مشهور شد.  

فیلم «دست‌ها روی شهر» (۱۹۶۳)، ساختهٔ فرانچسکو رُزی/روزی (۱۹۲۲-۲۰۱۵)، یکی از درخشان‌ترین فیلم‌های این کارگردان نامدار ایتالیایی است که به ثروت‌اندوزی تازه به دوران رسیدگان پس از جنگ از راه زد و بند با بالادستان و بهره‌برداری آنان از نقشهٔ جامع شهر و خریدن زمین‌های شهری می‌پردازد. داستان اروپا، و حتی شهری مانند ناپل، با آن مافیاهای مشهور، البته با آنچه در کشورهایی مانند ما می‌گذرد بسیار متفاوت است. اما می‌تواند تلنگری به ما باشد که اگر به بالادستان سیاسی و کاسبکاران زراندوز و دانش‌فروشان بی‌مسئولیت و خودفروخته و تیغ به دستان آنان اجازه دهیم، نه تنها ثروت ما را خواهند ربود و حتی نان را از ما دریغ خواهند کرد بلکه تن و جان را ما نیز در زیر آوار سفاهت و جهالت و غارت خود له خواهند کرد.  

🔴 به مردم عزیز و قهرمان آبادان و خوزستان تسلیت می‌گویم و برایشان صبر و شکیبایی و موفقیت در دستیابی به حقیقت و عدالت آرزو می‌کنم. به خبرنگاران و مهندسان دلیری که پیش از وقوع حادثه بر پیشگیری از آن اصرار ورزیدند درود می‌فرستم و برایشان از خداوند اجر طلب می‌کنم. لعنت خدا و خلق او بر ستمگران باد.    

♦️ برای دیدن صحنه‌هایی از این فیلم به پیوند زیر رجوع کنید.   



۰

شماره: ۵۸۸
درج: پنجشنبه، ۵ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۲:۱۱ ق ظ
آخرين ويرايش: پنجشنبه، ۵ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۲:۱۲ ق ظ
نويسنده: محمد سعید حنایی کاشانی

  • امریکا انقلابی‌ترین کشور جهان است!

فاجعه‌هابی که در تیراندازی‌های افراد روان‌نژند یا تبهکاران در امریکا روی می‌دهد دردناک و غم‌انگیز است. با این همه، تصور کنید، اگر این تعداد اسلحه‌ای که در امریکا در دست مردم عادی است در هر جای دیگر جهان در دست مردم بود کدام «دولت» می‌توانست در قدرت بماند؟ هر دولتی که مدعی انقلابی بودن است خرید و فروش و داشتن اسلحه را آزاد کند تا ببینیم چندروز می‌تواند در قدرت بماند؟ اسلحه به کنار، اینترنت و رادیو و تلویزیون و انتشارات و مطبوعات را آزاد کند؟ نه، انتخابات را آزاد کند! نه، تظاهرات مخالفان را آزاد کند! انقلابی بودن برخی کشورهای جنایتکار و مردم‌فریب دروغی وقیحانه است. اکثر «دولت»‌های جهان امروز را تنها خلع سلاح عموم مردم و انحصار زور و اسلحه و رادیو و تلویزیون و مطبوعات و سانسور و انتخابات‌های دروغین و نمایشی و استصوابی قدرت بخشیده است. کشوری انقلابی‌تر از امریکا بر روی زمین نیست. 



Telegram: @fallosafahmshk


۰

شماره: ۵۸۷
درج: سه شنبه، ۳ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۰:۰۵ ق ظ
آخرين ويرايش: سه شنبه، ۳ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۰:۰۵ ق ظ
نويسنده: محمد سعید حنایی کاشانی

  • سرچشمهٔ فساد اقتصادی و سیاسی و ساختاری کجاست؟

برای پاسخ به برخی پرسش‌های اجتماعی و سیاسی و اقتصادی به‌ویژه در زمینهٔ فساد اقتصادی نیازی نیست که آدم خیلی متخصص باشد یا تحقیقات وسیع میدانی کرده باشد یا به داده‌های آماری محرمانه دسترسی داشته باشد. مردم ما در طی تاریخ هزاران ساله خود همواره زبان گویایی برای اشاره به سرچشمهٔ فساد داشته‌اند و این را امروز از وجود جوانان کارآفرین و نابغه‌ای نیز می‌توان دریافت که یک شبه ره صدساله رفته‌اند، البته به کمک کدخدا. مردم ما ضرب‌المثلی دارند که می‌گوید: 

کدخدا را ببین، ده را بچاپ!

باری، شناختن و پیدا کردن مفسدان فی‌الارض و مستکبران و طاغوت‌های واقعی کاری سخت نیست. بازداشت کردن و محاکمه کردن آنهاست که سخت است. 



۰

شماره: ۵۸۶
درج: پنجشنبه، ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۱ | ۴:۵۷ ب ظ
آخرين ويرايش: پنجشنبه، ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۱ | ۴:۵۷ ب ظ
نويسنده: محمد سعید حنایی کاشانی

  • بیمار، پزشک و جراحی: آیا «سیاست» شباهتی به «پزشکی» دارد؟

استفاده از «تشبیهات» یکی از راه‌های آسان‌فهم کردن مسائل و راه حل‌ها برای عامهٔ مردم است، اما این کار می‌تواند هم‌هنگام سرشار از خدعه و دغل و توجیه‌تراشی برای جنایتکارانه‌ترین کارها و کردارها نیز باشد. تشبیه عملی سیاسی به عملی پزشکی از جمله شگردهایی است که سیاستمداران و ایدئولوگ‌ها و نظریه‌پردازان و روشنفکران و آخوندهای درباری (وابسته به نظام) و روزنامه‌نگاران تبلیغاتچی برای توجیه ضرورت اعمال خشونت‌آمیز یا دردآور برای جامعه بدان متوسل می‌شوند تا بگویند فلان برنامهٔ سیاسی مانند «عملی پزشکی» ضروری است، عملی که می‌تواند با قطع عضوی و درد و خونریزی همراه باشد، اما برای نجات بیمار لازم است. اما آیا شیاهتی میان بیمار (بدن زندهٔ یک فرد) و جامعه (انبوهی از افراد) و سیاست و پزشکی و سیاستمدار و پزشک هست؟ یا این تشبیه تنها توجیهی است برای جنایت و تحمیل خشونت و درد و محنت به جامعه، در جایی که هیچ نیازی به چنین کاری نیست. وانگهی، آیا جامعه است که نیاز به جراحی دارد یا «دولت» یا «نظام» است که باید جراحی شود؟: بیمار کیست و علت بیماری چیست یا کیست؟ آیا «فلاکت» و «بدبختی» مردم از نادانی و ناتوانی فکری «نظام» است یا از خودشان؟ هواداران براندازی و انقلاب هم می‌توانند بگویند که «هر بدی و رنجی که هست از دولت و نظام است و ما باید این غدهٔ سرطانی را از مغز یا سر جامعه بیرون آوریم و جراحی کنیم تا جامعه از این همه درد و رنج آسوده شود!» باری، اگر هرکس خود را «پزشک» و «جراح» بداند و علت درد را هم فلان چیز آن وقت هرکس دست به تیغ می‌شود و خیال می‌کند با بریدن یا کشتن یا قطع کردن فلان چیز همه چیز درست می‌شود. مگر انقلاب‌ها برای این رخ نمی‌دهند که روشنفکران یا مردم گمان می‌کنند که هرچه بدبختی است از «نظام» است و تا «سر» درمان نشود هیچ چیز درست نمی‌شود؟ بنابراین، استفاده از «تشبیهات» پزشکی آسان است، اگر ما بخواهیم خشونتی غیرضروری را به نام «عمل جراحی» به ذهن‌های زودباور و عاری از اندیشه به باورانیم. اما «سیاست» پزشکی نیست. 


۰

شماره: ۵۸۵
درج: دوشنبه، ۲۳ اسفند ۱۴۰۰ | ۵:۰۱ ب ظ
آخرين ويرايش: دوشنبه، ۲۳ اسفند ۱۴۰۰ | ۵:۰۴ ب ظ
نويسنده: محمد سعید حنایی کاشانی

  • رفقای بد

آدم در زندگی باید بسیار مراقب باشد که با چه کسانی دوستی یا نشست و برخاست می‌کند. همنشینی و دوستی و رفاقت نه تنها در خوی و خصلت شخص تأثیر می‌گذارد بلکه قضاوت دیگران دربارهٔ او را نیز تغییر می‌دهد و تعیین می‌کند. از همین روست که گاهی در زندگی تاوان دوستی با کسانی را می‌دهیم که شاید فقط دورادور سلام و علیکی با آنها داشته‌ایم یا مدت‌هاست که از آنها بربده‌ایم و جدا شده‌ایم، اما چون زمانی با آنها دوست بوده‌ایم یا نشست و برخاستی و سلام و علیکی داشته‌ایم، بدنام شده‌ایم، و هنوز داریم چوبش را می‌خوریم و تاوان این بدنامی را می‌دهیم. از سوی دیگر، دوستان و رفقای خوب هم نه تنها در زندگی و خوی خصلت ما تأثیرگذارند بلکه مایهٔ نیکنانی و سربلندی و سرافرازی و نیکبختی مایند. از همین روست که مردم می‌گویند اگر می‌خواهی کسی را بشناسی ببین با چه کسی دوست و رفیق است!  


۰

اول<۱۲۳۴

۵

۶۷۸۹۱۰>آخر

: صفحه

top
دفتر يادها گفت و گوها درسها کتابها مقالات کارنامه
يکشنبه، ۳ شهريور ۱۳۸۱ / سه شنبه، ۱۸ مرداد ۱۴۰۱
همه‌ی حقوق محفوظ است
Fallosafah.org— The Journals of M.S. Hanaee Kashani
Email: fallosafah@hotmail.com/saeed@fallosafah.org
Powered By DPost 0.9